Friday, April 3, 2009

ကမာပုလဲႏွင့္ ဂ်ီေတာ့ေပၚမွာ စကားေျပာျခင္း



တကယ္ေတာ့
ပစ္စရာဆိုလို႕က်ည္ဆံတေတာင့္မွ
မက်န္ေတာ့တဲ့ေန႔မွာ
ကိုယ့္္အေပၚက်ေရာက္လာမယ့္စီရင္ခ်က္တရပ္ကိုပဲ
ေသေသသပ္သပ္ေေစာင့္ၾကည္ေနရုံသာ

အီိရတ္က စစ္တပ္ေတြ
ရုတ္မယ္ ရုတ္မယ္နဲ႔ တကယ္မရုတ္ျဖစ္ေသးဘူး
ငါ့ဘ၀ထဲ မင္းဆုတ္ခြာသြားပုံကေတာ့
တကယ့္ကုိ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္

ကမာပုလဲ…
ကမာပုလဲ……တဲ့

အြန္လိုင္းေပၚမွာ
ကဗ်ာဆရာကမာပုလဲက ေအာ္ေျပာတယ္
မင္းက အေမရိကန္သမၼတေတြထက္
ပုိရက္စက္တဲ့မိန္းမ…..

ဘဂၢဒက္ျမဳိ႕ပ်က္ၾကီးေတာင္
ငါ့ႏွလုံးသားေလာင္ကၽြမ္းမႈရဲ႕
အပ်က္စီးအဆုးံအရႈံးေေတြကုိ
လိုက္မမီေတာ့ပါဘူးကြာတဲ့

ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး
ေလတိုးသြားလို႔
ငါ့ခန္းစီးစေတြ လႈပ္ခါက်န္ရစ္တာပါ

ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး
ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ၾကီး
ပန္းတပြင့္နဲ႔ ခလုတ္တုိက္္လဲမိတာပါ

ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး
ေရေျပာင္းေျမေျပာင္းမို႔
ဖ်ားခ်င္နာခ်င္ျဖစ္မိတာပါ

ပန္းပဲဖိုထဲက ေပတုံးဘ၀ေရာက္သြားတဲ့
သံလမ္းေဟာင္းေလးတခုလို
လူေျခတိတ္ခ်ိန္ညေရာက္တိုင္း
ဟုိး အေ၀းက မီးရထားဥၾသသံေတြမ်ားလား…
ေယာင္ယမ္းထထၾကည့္တတ္တာကလြဲလို႔
ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး ။ ။

(၃၀၊ မတ္လ၊ ၂၀၀၉)


2 comments:

အိျႏၵာ said...

အကိုသစ္ေကာင္းအိမ္ေရ...

ကဗ်ာေလးေတြ တင္ပါဗ်...
အေဟာင္းေတြပဲလာလာျပန္ဖတ္ေနရတယ္..

ဆရာမေမျငိမ္းကအလုပ္ေတြတအားရႈပ္ေတာ့...
ကိုယ့္ဘာသာ..တင္ေပါ့..။
ကၽြန္ေတာ္လဲ ဒီလိုပဲ ဟိုလုပ္ဒီလုပ္နဲ႔ တတ္သြားတာ..

အစစ အရာရာ အဆင္ေျပပါေစ...။

ကိုရင္ေနာ္ခင္ေလးငယ္ said...

အကိုသစ္ေကာင္းေရ...

ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး ဆိုၿပီး.. ေရးထားတဲ့
အပိုဒ္ေတြကိုေတာ့ ႏွစ္သက္စြာ သေဘာအက်မိဆံုးပါ...

ခင္မင္စြာ ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္...