Friday, May 1, 2009

ပင့္ကူမ်ားနဲ႔ေနထုိင္ျခင္း

ေကာင္းကင္မွာ ၾကယ္ေတြ
တပြင့္ျပီးတပြင့္ က်ဆုံးခ်ိန္
ေျမျပင္ေပၚက
ရုပ္တုေတြ တဆူျပီးတဆူ
ျပဳိလဲကုန္ေနေတာ့
အရူးေတြကုိ ပူေဇာ္မယ္
အရက္ဖုိးေပးသူကုိ ေလးစားမယ္
ကိုယ့္မယားကုိယ္ ၾကည္ညဳိမယ္

မွားတက္မိတဲ့ မွတ္တုိင္မွာ
ကားစပယ္ယာက
ကိုယ္ခ်င္းစာတရားအေၾကာင္းဆုံးမတယ္
ေဖာက္ဖတ္မိတဲ့ေမတၱာတရားမွာ
ေထာင့္သန္းပုိးမႊားပါတယ္
ေက်းဇူးတရားဆိုတာေတြနဲ႔
အႏုိင္က်င့္ခံရေပါင္းလည္းမ်ားလွပါျပီကြယ္

ဒုိင္ေတြေျပာင္းသြားတယ္
နည္းျပေတြေျပာင္းသြားတယ္
ေက်ာနံပါတ္ေတြ ေျပာင္းသြားတယ္
အသင္းကေတာ့ ဒီအသင္းေတြပဲ
ကစားကြက္ကလည္း
ဒီကစားကြက္အတိုင္း

စာမ်က္ႏွာေတြျပန္လွန္ေတာ့
ဟဲဗီး၀ိတ္ခ်န္ပီယံဟာ
မုိက္တုိင္ဆန္တေယာက္တည္းမဟုတ္ခဲ့ပါ။ ။


စကားစျမည္
ခုတေလာ ကြင္းေဘးကထို္င္ေငးရင္း ပြဲဆူေအာင္ လူခ်တမ္းကစားျပီး ပယ္နယ္တီရမလားဆိုျပီး ဂိုးဧရိယာထဲ ဟန္ေဆာင္လွဲခ် တတ္တဲ့ အားကစားသမား(အားအားယားယား ကစားသမား)ေတြကုိ သတိျပဳမိရာကစလို႔ ဘုရားစင္ကေန အိမ္သာၾကဳိ အိမ္သာၾကား ထိပါမက်န္ အသုိက္ဖြဲ႔ မ်ဳိးပြားတြင္က်ယ္တတ္တဲ့ ပင္ကူေတြ အေၾကာင္း ေရးထားတဲ့ က်ေနာ့္ကဗ်ာေလးတပုဒ္ကုိ သတိရလာမိပါတယ္။ ၂၀၀၀ခုႏွစ္တ၀ုိက္က သေျပေတးမဂဇင္းမွာ ထည့္သြင္းခဲ့ျပီး ျမန္မာျပည္စာေပစိစစ္ေရး သားသတ္ရုံမွာ သားလွီးဓားနဲ႔ သုတ္သင္ခံ ခဲ့ရတဲ့ ကဗ်ာတပုဒ္လည္း ျဖစ္တယ္။ ထုိင္းျမန္မာနယ္စပ္မွာ ထုတ္ေ၀တဲ့ သစၥာေတာ္လွန္ေရး စာေပမဂၢဇင္း (၁၀)အုပ္ေျမာက္မွာ က်ေနာ့္ကဗ်ာကေလာင္ခြဲ သန္း၀႑နာမည္နဲ႔ ပုံႏွိပ္ေဖာ္ျပခဲ့တယ္။ ခု အြန္လုိင္း ကဗ်ာ ဖတ္သူေတြအတြက္ ျပန္လည္ေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္။

စစ္မွန္ေသာ သူရဲေကာင္းအေပါင္းကိုလည္း ဒီေနရာကေန မေမ့မေလ်ာ့
ဦးညႊတ္ ဂုဏ္ျပဳလိုက္ပါတယ္။ ကုိယ့္ရင္ဘတ္ ကုိယ္စည္တီးျပီး ကုလားမေျခေထာက္နဲ႔ လမ္းေလ်ွာက္ျပေနတဲ့ ရဲရဲေတာက္ သူရဲေကာင္းၾကီး မ်ားကုိလည္း ဒီေနရာကေနပဲ မေမ့မေလ်ာ့ေအာ္ဟစ္ရယ္ေမာျခင္းနဲ႔့ အေလးနီျပဳလိုက္ရပါတယ္။

ရန္သူမ်ဳိးငါးပါးေဘးမွ ကင္းေ၀းၾကပါေစ။ ပုိးစုန္းၾကဴးေတြ ၾကယ္ပြင့္ေယာင္ေဆာင္ေနတဲ့ ညေကာင္းကင္ေအာက္ ကလည္း အားလုံးလြတ္ေျမာက္ႏုိင္ၾကပါေစ။

ေလးစားစြာျဖင့္
သစ္ေကာင္းအိမ္
(ကဗ်ာေရးသူ)

4 comments:

eaindraomtt said...

ဆရာသစ္ေကာင္းအိမ္ရဲ႔ ကဗ်ာေတြထဲက
အႀကိဳက္ဆံုး ကဗ်ာတစ္ပုဒ္
အာဂံုေဆာင္ထားခဲ့တဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ...။

ခဏခဏရြတ္ျဖစ္တယ္....
ေကာင္းကင္မွာ ၾကယ္ေတြ
တပြင့္ျပီးတပြင့္ က်ဆုံးခ်ိန္
ေျမျပင္ေပၚက
ရုပ္တုေတြ တဆူျပီးတဆူ
ျပဳိလဲကုန္ေနေတာ့
အရူးေတြကုိ ပူေဇာ္မယ္
အရက္ဖုိးေပးသူကုိ ေလးစားမယ္
ကိုယ့္မယားကုိယ္ ၾကည္ညဳိမယ္
ေကာင္းကင္မွာ ၾကယ္ေတြ
တပြင့္ျပီးတပြင့္ က်ဆုံးခ်ိန္
ေျမျပင္ေပၚက
ရုပ္တုေတြ တဆူျပီးတဆူ
ျပဳိလဲကုန္ေနေတာ့
အရူးေတြကုိ ပူေဇာ္မယ္
အရက္ဖုိးေပးသူကုိ ေလးစားမယ္
ကိုယ့္မယားကုိယ္ ၾကည္ညဳိမယ္
ေကာင္းကင္မွာ ၾကယ္ေတြ
တပြင့္ျပီးတပြင့္ က်ဆုံးခ်ိန္
ေျမျပင္ေပၚက
ရုပ္တုေတြ တဆူျပီးတဆူ
ျပဳိလဲကုန္ေနေတာ့
အရူးေတြကုိ ပူေဇာ္မယ္
အရက္ဖုိးေပးသူကုိ ေလးစားမယ္
ကိုယ့္မယားကုိယ္ ၾကည္ညဳိမယ္

အိျႏၵာ

MANORHARY said...

ေၿပာစရာမလိုေအာင္ကို ထိမိတဲ့ကဗ်ာတစ္ပုဒ္

Minn said...

ဆရာေရ..ခြင့္မေတာင္းေတာ့ဘူး..
ပိုင္ရွင္ရဲ႔ဖိတ္ေခၚမႈ႔မရိွပဲ ဘယ္တုန္းကမွ
ဝင္ၿပီးထင္ျမင္ခ်က္မေပးတတ္တဲ့ကၽြန္ေတာ္
ႀကိဳက္လြန္းလို႔ ဝင္ရးသြားတယ္..ခြင့္ျပဳပါ။

မင္းသုခ

Moe Cho Thinn said...

လန္႔ေလာက္ေအာင္ ေကာင္းတဲ႔ ကဗ်ာ..