Showing posts with label poem. Show all posts
Showing posts with label poem. Show all posts

Thursday, August 27, 2009

poem from an old magazine in 2003

ျပတင္းတံခါးအပိတ္
သစ္ေကာင္းအိမ္
ၾသဂုတ္ ၂၉၊ ၂၀၀၉

တံခါးတခ်ပ္ၿပီး တံခါးတခ်ပ္
အခန္းတခန္းၿပီး အခန္းတခန္း
သံု႔ပန္းတေယာက္ၿပီး သံု႔ပန္းတေယာက္
ဧကရာဇ္တပါးၿပီး ဧကရာဇ္တပါး
စစ္ပြဲတပြဲၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတဆူ
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတဆူၿပီး စစ္ပြဲတပြဲ
ဝါဒတရပ္ၿပီး ဝါဒတရပ္
ဓာတ္ႀကီးေလးပါးၿပီး ဓာတ္ႀကီးေလးပါး
မနက္ျဖန္ ေရာက္လာမယ့္ မိုးေသာက္ဟာ
မေန႔က ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့ ဆည္းဆာတခု
႐ႈေမွ်ာ္ခင္းရဲ႕အဆံုးမွာ
ေနာက္ထပ္ ... ၃၆ဝ ံရွိတဲ့ သံသရာတခု
ေနာက္ထပ္ ... စက္ဝိုင္းျဖတ္မယ့္ မ်ဥ္းတေၾကာင္း

[ မူရင္း - ရုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ မဂၢဇင္း၊ ေအာက္တိုဘာလ ၂ဝဝ၃ ]
Posted by at 3 comments:
Labels:

Sunday, February 22, 2009

ခင္ခင္ပ်ဳိေရ ... ညေနခင္းဆို ေလေတြၿပဳိ


ေတာမီးေလာင္ေနခ်ိန္မွာ
ေတာေၾကာင္ေတြ လမ္းသလားေနတာ
ဆန္းသလားေမပ်ဳိရယ္ ...

ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္လမ္း
ဆဲဗဲင္းလက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ
ငူငူငုိင္ငုိင္နဲ႔
ကုိေအာင္ခ်ိမ့္တေယာက္ေတာ့
ခင္ခင္ပ်ဳိကုိ ေစာင့္ေနရွာသတဲ့။

၃၃ လမ္းေရ ...
၃၃ ဘ၀မက ငါလြမ္းဆြတ္မိပါရဲ႕။

ခုခ်ိန္ဆို
၃၃ လမ္းထိပ္ ခေရပင္ရိပ္မွာ
စာငွက္ကေလးေတြ
အိပ္တန္းတက္ေနရွာေရာ့မယ္။

ဒီမယ္ ကုိလွသန္း
ငါတို႔ေအာင္ျမင္မႈဟာ
ညေနခင္းအရက္၀ုိင္း
အဲဒီအရက္၀ိုင္းမွာ
အရက္တပုိင္းေတာ့ လပ္ဟာေနမွာပဲ။

အဲဒီခြက္ကုိ
က်ေနာ္ေသာက္မယ္ ။ ။

သစ္ေကာင္းအိမ္
(၂၀၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ၊ ၂၀၀၉)
Posted by at 2 comments:
Labels:

Thursday, February 19, 2009

အပ်င္းေျပဆိုျပီး ေမာင္လြမ္းဏီကို သတိတရ


စားက်က္ထဲ
အုပ္စုလုိက္သင္းကြဲေနတဲ့
သိုးအုပ္ေတြၾကားတေရြ႕ေရြ႕
ေန႔မ်ား
ညေတြက ဆင္ေျခအမွားေတြနဲ႕ညားလို႔

အပ်င္းေျပဆုိျပီး
တေန႔ေန႔
တေနရာရာက
မိုးကုပ္စက္၀ုိင္းဆီကုိ
မွန္းဆ
စကၠဴနဲ႕ေလယာဥ္ရုပ္ခ်ဳိးၾက

အပ်င္းေျပဆိုျပီး
သက္ကယ္မိုး၊ ၀ါးထရံၾကား
အလွေမြးထားတဲ့ငါးေလးေတြ
စုန္ခ်ီဆန္ခ်ီ


အပ်င္းေျပဆုိျပီး
လူစုၾက
ေဘာလုံးကန္ၾက၊ ျခင္းခတ္ၾက
အထိမ္းအမွတ္ေန႔ တက္ေရာက္ၾက
မိန္႔ခြန္းေျပာၾက

အပ်င္းေျပဆုိျပီး
ရည္းစားထားၾက၊ လမ္းသလားၾက
ေရဒီယုိ နားေထာင္ၾက
ႏုိင္ငံေရးစာေပ လိုက္စားၾက
နာမည္ အလြတ္က်က္ၾက

တကုိယ္လုံး အစားခံရဖုိ႔
တဘ၀လုံး အသားတိုးေပးခဲ့ရ
၀က္တေကာင္ရဲ႕ဘ၀
လူကုိယ္တုိင္က လူ႔အခြင့္အေရးစာအုပ္ေတြ
ျပန္ဖတ္ေနရ

အပ်င္းေျပဆုိျပီး
ရြာပုန္းၾက၊ ရြာေရွာင္ၾက
ေျချပတ္ၾက၊ လက္ျပတ္ၾက
အေဖမဲ့ၾက၊ သားေပ်ာက္ၾက
ေတာေရာက္ၾက၊ ေတာင္ေရာက္ၾက

ရယ္ရတယ္ေနာ္
ေမာေတာ့ရယ္တယ္
ရယ္ေတာ့ မေမာေတာ့ဘူး
ေမာေမာရယ္ရယ္ေပါ့ဗ်ာ

ေသနတ္တလက္ရဲ႕အဓိပၸာယ္ကေတာ့
ေမာင္းခလုတ္ကိုျဖဳတ္တဲ့
လက္ညွဴိးတေခ်ာင္းနဲ႔သာ သက္ဆိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ။

(၁၂၊ ဒီဇင္ဘာ ၊ ၂၀၀၆)
Posted by at 1 comment:
Labels:

Monday, February 16, 2009

အုိင္ပက္သူ


စပါးၾကီးေျမြတေကာင္ဟာ
ငါျဖစ္တယ္


သံသရာရဲ႕သုံ႔ပန္း
သံတုိင္မဲ့အက်ဥ္းခန္းထဲ
ႏွာသီးဖ်ားက ပျခဳပ္ထဲ၀င္ေခြ
စိတ္ကုိ အဆိပ္ေျဖထားမိတယ္။

(၁.ေမလ၊ ၂၀၀၈)
(မႏွစ္က အေဖ့ေမြးေန႔မွာေရးျဖစ္တာပါ)
Posted by at 1 comment:
Labels:

Friday, February 13, 2009

၀ဏၰပဘာ

ကုိယ့္သင္းရနံ႔ေလးေၾကာင့္ပဲ
ငါ့မနက္ခင္းေတြမွာ
ေက်းငွက္ကေလးေတြ ျပန္ႏုိးလာ
ပန္းကေလးေတြျပန္ပြင့္လာ


ကုိယ့္သင္းရနံေလးေၾကာင့္ပဲ
င့ါျမက္ခင္းေပၚမွာ
ယုန္ကေလးေတြ ျပန္ေရာက္လာ
တိမ္ျပာေသာေန႔ေတြ ျပန္ေရာက္လာ

ကုိယ့္သင္းရနံေလးေၾကာင့္ပဲ
ငါ့ညေနခင္းေတြမွာ
စံပယ္ပြင့္ေတြ ျပန္ေမႊးလာ
စမ္းေခ်ာင္းေလးေတြ ျပန္စီးလာ

အဲဒီ့ ကုိယ့္သင္းရနံေလးေၾကာင့္ပါပဲ
ညီမေလးရယ္
မင္းပါးျပင္ေပၚက ပါးကြက္ကေလးဘ၀နဲ႔ပဲ
သံသရာအဆက္ဆက္
မကၽြတ္မလြတ္ပါရေစနဲ႔လား.......

သစ္ေကာင္းအိမ္
(၂၀၀၅)
Posted by at 1 comment:
Labels:

ဒီတခါနကၡတ္စုံရင္ေတာ့ ျပန္ဆုံၾကရေအာင္....ေဒလီယာ


ျပန္ေသာက္မိတဲ့စီးကရက္ေတြကလည္း
ငယ္ငယ္တုန္းက
စီးကရက္ေတြမဟုတ္ေတာ့ဘူး

ျပန္ထုိင္မိတဲ့ လက္ဘက္ရည္ဆုိင္ေတြကလည္း
ငယ္ငယ္တုန္းက
လက္ဘက္ရည္ဆုိင္ေတြမဟုတ္ေတာ့ဘူး

ျပန္နားေထာင္မိတဲ့သီခ်င္းေတြကလည္း
ငယ္ငယ္တုန္းက
သီခ်င္းေတြမဟုတ္ေတာ့ဘူး

ျပန္ေပါင္းမိတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကလည္း
ငယ္ငယ္တုန္းက
သူငယ္ခ်င္းေတြမဟုတ္ေတာ့ဘူး

ျပန္ေရာက္ခဲ့တဲ့ငါျမဳိ႕ေလးဟာလည္း
ငယ္ငယ္တုန္းက ငါ့ျမဳိ႕ေလးမဟုတ္ေတာ့ဘူး

ငယ္ငယ္က"မာရီလင္မြန္ရုိး.." ကေတာ့
"မာရီလင္မြန္ရုိး...." အတုိင္း လွပဆဲ

တုိ႔အတူလြႊတ္ဖူးတဲ့စကၠဴေလွေလးေတြက
စမ္းေခ်ာင္းေလးအတုိင္းေမ်ာပါဆဲ

တုိ႔ေက်ာင္းေရွ႕လမ္းမွာ
စိန္ပန္းပြင့္ေတြကလည္း
ငယ္ငယ္တုန္းကလုိ ေၾကြဆဲပဲ

ႏွင္းဆီလုိခ်ဳိအီတဲ့ မင္းကုိယ္သင္းရနံေတြက
ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ကာလကုိျဖတ္သန္း
ေသာင္ရင္းျမစ္တဖက္ကမ္းထိေမႊးပ်ံဆဲ

ပ၀ါတကမ္းလက္တလွမ္း
ေန႔စြဲေတြဟာလည္း
တို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ
အရင္ကအတုိင္းရွိေနဆဲ

မေျဖာင့္တန္းတဲ့
ငါေလွ်ာက္ေနက်လမ္းေတြလုိ
တုိ႔သူငယ္ခ်င္း" င၀န္္" ဟာလည္း
ေကြ႔ေကာက္ဆဲ

ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ "ေဒလီယာ.."
ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ ကမၻာေျမၾကီး
ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ ကိုယ့္ရဲ႕အလြမ္းမ်ား

ေရစီးၾကမ္းတဲ့ျမစ္ကိုဆန္လုိ႔
လူသားရဲ႕၀ိညာဥ္မြန္ဟာ
ေခတ္ေတြကုိ
အခ်စ္ေတြနဲ႕ထမ္းပုိးသယ္ေဆာင္လုိ႔ပါလား

အေရွ႕ဆီမွာ
ေရာင္နီလာေတာ့မယ္ "ေဒလီယာ…"။ ။

သစ္ေကာင္းအိမ္
(ဒီဇင္ဘာ၊ ၂၀၀၅)

Posted by at 1 comment:
Labels:

Sunday, January 4, 2009

မဂၤလာပါႏွစ္သစ္


နံနက္လင္းေတာ့
ေရပုပ္ေျမာင္းထဲ
ကြန္ဒံုးအေဟာင္းလို
ေပါေလာေမ်ာလို႔။

ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္က
ဆဒမ္ဟူစိန္ကို ႀကိိဳးမိန္႔ေပးခဲ့တယ္
အာဏာရွင္စနစ္ကို ႀကိဳးမေပးႏိုင္ေသးဘူး
ေငြၾကာရံမွာ ေသြးပြက္ပြက္လွ်ံခဲ့တယ္
ငမိုးရိပ္ေခ်ာင္းမွာ
သံဃာေတာ္႐ုပ္အေလာင္းေတြ
ေမ်ာခဲ့တယ္။

တိရိစာၦန္႐ံုထဲက
ေတာရိုင္းသတၱ၀ါေတြကို
လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေပးခ်င္တယ္
လူ႔တိရိစာၦန္ေတြကို ျခံခတ္ၿပီး ျပပြဲလုပ္မယ္။

မၿပီးေသးဘူး
လမ္းေပၚက
လိင္တူအခြင့္အေရး ခ်ီတက္ပြဲေတြ
မၿပီးေသးဘူး
အီရတ္စစ္ပြဲ မၿပီးေသးဘူး
ေ႐ႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး မၿပီးေသးဘူး
ပိရမစ္ကၿပီးၿပီ
ေဆးစီရင္လို႔မၿပီးေသးဘူး။

ဆိုဟာတို ေရွာသြားတာ အေၾကာင္းမဟုတ္ဘူး
ငါတို႔ရွင္သန္ေနတာက ျပႆနာ။

အနာမ်ဳိး ၉၆ ပါး မကေပမယ့္
နာေရးေၾကာ္ျငာက ၉၆ပါးသာဆံ့ခဲ့။

အႏွစ္မဲ့ႏွစ္ေတြထဲ ႏွစ္ခဲ့
ႏွစ္မ်ား
မႏွစ္ကနဲ႔လည္း မတူခဲ့
မႏွစ္ကန႔ဲလည္း တူခဲ့။

အေသခံေဖာက္ခြဲေရးသမားရဲ႕
ဂ်ာကင္ေအာက္က
အေမာေဖာက္ေနတဲ့
ဗံုးတစ္လံုးရဲ႕ ဒုုလႅဘမွာ
ခင္ဗ်ားနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ဆံုခဲ့ၾကတာ
၀မ္းသာမဆံုး ျဖစ္ရတယ္။ ။

သစ္ေကာင္းအိမ္
(၁-၂-၂၀၀၈ မွာ အဆံုးသတ္ျဖစ္တယ္)

[ မူရင္း - http://drlunswe.blogspot.com/ ]
Posted by at No comments:
Labels:

Thursday, December 4, 2008

poem from yinwaykyal blog

ညပ်က္

ကုိယ္ေရးကုိယ္တာေတာင္ပံမ်ား (၂)


ဘ၀ဆုိတ့ဲ

ဒုကၡသည္စခန္းထဲ

ဒုကၡသည္ ငါထပ္ျဖစ္ခ့ဲရ …


လူဆုိတ့ဲ

သုံ႔ပန္းတေယာက္အျဖစ္ထဲ

သုံ႔ပန္းတေယာက္ ငါထပ္ျဖစ္ခ့ဲရ …


ေလွာင္အိမ္ၿမဲတ့ဲငွက္တေကာင္က

မွန္ေရအုိင္ထဲက ေရႊငါးေလးတေယာက္ရဲ႕ဘ၀

‘လြတ္ေျမာက္ပါေစသား’

ဆုေတာင္းခြင့္ေရာရိွလုိ႔လား


ညီမေလးရယ္

၃၁ ဘုံမွာ

ငါတုိ႔ထိရွမိၾကတယ္။ ။


[ မူရင္း - http://yinwaykyal.blogspot.com/2008/11/blog-post_16.html ]

Posted by at No comments:
Labels:

Monday, November 24, 2008

poem on guru


သူငယ္ခ်င္း ‘ဂု႐ု’ သို႔မဟုတ္ ‘ေနလ’ သို႔မဟုတ္
ရာစုႏွစ္ကို အားေကာင္းေမာင္းသန္ ဆန္တက္ခဲ့တဲ့ … အလံတလက္

သူရဲေဘာေၾကာင္တဲ့ ေသျခင္းတရားက
ေကာက္ျမည္းသြားတာ အခံရခက္ဆံုးပဲ …။

ေကာင္းရာသုဂတိဆိုတာ
သူရဲေကာင္း၀ိညာဥ္ေတြနဲ႔သာ
ဌာပနာတည္တဲ့ ေစတီ …။

ထုိ႔အတူ
သူရဲေကာင္းေတြသာ
ျမႇဳပ္ႏွံရာ ရင္ျပင္နီ
သူငယ္ခ်င္းေရ … ဂြတ္ဘိုင္ ။ ။

သစ္ေကာင္းအိမ္ (ေဇာ္ႀကီး)
မူရင္း - http://drlunswe.blogspot.com/
Posted by at No comments:
Labels:

Tuesday, November 18, 2008

poem from Khit Pyaing journal

သားေခ်ာ့ေတး

ကိုယ့္ကေလာင္ကို
ခ်ဳိးျဖဴငွက္အေတာင္လုပ္လို႔
ပ်ံသန္းလိုက္စမ္းပါ ငါ့သား…

မင္းသင္ရတဲ့ ပထ၀ီ၀င္ထဲ
တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕
ေျမပံုခ်ပ္ကိုျဖန္႔ခင္း
ႏွစ္ေျခာက္္ဆယ္စစ္တလင္းကိုေတြ႔လိမ့္မယ္

ကိုယ့္ကေလာင္ကို
ခ်ဳိးျဖဴငွက္အေတာင္လုပ္လို႔
ပ်ံသန္းလိုက္စမ္းပါ ငါ့သား…

မင္းသင္ရတဲ့သမိုင္းကေတာ့
ကမၺည္းမတင္ရေသးတဲ့
သူရဲေကာင္းေတြရဲ႕ေသြးသမိုင္းနဲ႔
႐ိုင္းစိုင္းေနလိမ့္မယ္

ကိုယ့္ကေလာင္ကို
ခ်ဳိးျဖဴငွက္အေတာင္လုပ္လို႔
ပ်ံသန္းလုိက္စမ္းပါ ငါ့သား…

မင္းသင္ရမယ့္ကမၻာ့ေျမပံုမွာ
သံလြင္ခက္ေပၚဓားစိုက္
ကမၻာေက်ာ္လူမိုက္တို႔
မိုက္ေၾကးခြဲၾက
ကမၻာ့တိုက္ႀကီး (၇) တိုက္ဟာ (ကမၻာ့တိုက္ႀကီး (၇) တိုက္ဟာ)
ေမွာင္မိုက္ေနလိမ့္မယ္

ပ်ံသန္းလိုက္စမ္းပါ ငါ့သား…။ ။

သစ္ေကာင္းအိမ္
ေခတ္ၿပိဳင္အြန္လုိင္းစာမ်က္ႏွာေပၚက ရက္စဲြမ့ဲကဗ်ာ။
Posted by at No comments:
Labels:

Sunday, November 9, 2008

ၾသဂတ္စ္တမ္းခ်င္း

ေန၀င္တာေစာင့္မၾကည့္ခ်င္ဘူး
ေနလံုးကုိ ျဖဳတ္ခ်ပစ္ခ်င္တယ္။


လမ္းႀကိတ္စက္ေအာက္က
ထြက္လာတိုင္း
လမ္းျပန္ျဖစ္ခဲ့မယ္။


ဆင္ပစ္ဖုိ႔ဆုိၿပီး
ေတာနက္ထဲ၀င္ခဲ့တာ
ဘယ္ေတာ့မွ၊
ဒရယ္ေသတေကာင္ ထမ္းမျပန္ဘူး
စိတ္ခ်... တဲ့။

ကမၻာျပဳမုန္တိုင္းကိုဒုန္းစုိင္းရင္း
ေအာက္ေမ့ဖြယ္တိမ္တုိက္ေတြကုိေပြ႔ပိုက္
သင္တုိ႔ ႏွလံုးသားထဲက
သူ႔အသုိက္ရွိရာဆီ
ၾသဂတ္စ္လရဲ႕ေတာင္ပံမ်ား
ျပန္ခဲ့ၿပီ။

သစ္ေကာင္းအိမ္
Posted by at 1 comment:
Labels:

Wednesday, November 5, 2008

ေနထိုင္ေကာင္းေအာင္သာေနပါ

လက္ကိုင္ဖုန္းေတြရွိတယ္
ဖုန္းထဲမွာ ပိုက္ဆံမရွိဘူး...။

သြားစရာေျမရွိတယ္
သြားစရာေနထိုင္ခြင့္ လက္မွတ္မရွိဘူး။

ေဒါနေတာင္တန္းေတြ လွမ္းျမင္ေနတယ္
ျပန္စရာတိုင္းျပည္မရွိဘူး။

အေနာ္ရထာလမ္းမေပၚမွာလည္း က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္
မဲေဆာက္လမ္းေတြေပၚ ေရာက္ေတာ့လည္း

က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္
အသက္ရွဴမေျဖာင့္ခဲ့ၾကပံုမ်ားေျပာပါတယ္...။

ေၾသာ္ေရႊပဲက်င္ရမလို
ၾကမ္းပိုးပဲရွာရမလို
လူ႕အျဖစ္မ်ား....

ကိုိုယ့္အခန္းကမိုးမလံု
ကမၻာေျမပံုေပၚမွာလည္း လံုျခံဳရာကို ရွာမေတြ႕ေတာ့
ကိုယ့္နားထင္ကိုယ္ ေသနတ္နဲ႕ေတာ့ကာ

ခ်ိဳးကူသံကို တမ္းတရင္း ငွက္ဆိုးသံေတြနဲ႕
မိုးစင္စင္လင္းရတဲ့
လူ႕အျဖစ္မ်ား....။

သစ္ေကာင္းအိမ္

မူရင္း-
http://www.punkrockmee.co.cc/2008/08/blog-post_14.html
Posted by at No comments:
Labels:

ဂိုးေခါင္ျခင္း

ေရႊဖိနပ္ဆု မေမွ်ာ္ကိုးေပမယ့္
ဘ၀ကို ေရႊဂိုးနဲ႔ပဲ ႐ံႈးခ်င္တယ္။

ကြင္းေဘးကန္ထုတ္ခံရတဲ့
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြအတြက္
လက္ပစ္ေဘာ ငါမရခဲ့ပါလား။

ေလ်ာထိုးဖ်က္ထုတ္ခံရတဲ့
ဂိုးသြင္းခြင့္ေတြအတြက္
ျပစ္ဒဏ္ေဘာ ငါမရခဲ့ပါလား။

ေလာကဓံတရားနဲ႔ သူ႔မယားပါသားေတြက
တကြင္းလံုးကို ဖိကစားထားၾက
တသင္းလံုး အနီကတ္နဲ႔
ငါ့ဘက္ ရပ္ခဲ့တာဆိုလို႔
ပရိသတ္ရယ္၊ ၿပီးေတာ့ အားကစားစိတ္ဓာတ္ရယ္
၀ီစီသံ႐ွည္သာ ဆံုးသြားေရာ။

မပြင့္ေသးတဲ့ ပိေတာက္ကို
ေတာက္ေခါက္ၿပီးေစာင့္ရင္းနဲ႔
ဒီႏွစ္လည္း ေႏြဦးေပါက္မေကာင္းျပန္ဘူး သူငယ္ခ်င္း။ ။

သစ္ေကာင္းအိမ္

မူရင္း-
http://synrg3.multiply.com/journal/item/206
Posted by at No comments:
Labels:

တေစၦႏွစ္ေကာင္ရဲ႕အေမွာင္ (မုိဒီလ်ာနီနဲ႔ ဂ်င္းနီသုိ႔)

မင္းက
ညေတြမွာ သြပ္မုိးေပၚလမ္းေလွ်ာက္တဲ့ေၾကာင္တေကာင္
ငါက
ညေရာက္မွအသက္၀င္ခြင့္ရတဲ့ ဖုတ္ေကာင္တေကာင္
အေမွာင္မွာပဲေတြ႔ၾကတယ္၊

မင္းက
သေဘၤာပ်က္ၿပီးေမ်ာလာတဲ့ လူတေယာက္
ငါက
သေဘၤာပ်က္ၿပီးေမ်ာလာတဲ့ ပ်ဥ္တခ်ပ္
မုန္တုိင္းျဖတ္တုန္းမွာပဲေတြ႔ၾကတယ္၊

မင္းက
မင္းအခန္းတံခါးကိုလာေခါက္မယ့္
ဧည့္သည္ေတြရဲ႕တံခါးေခါက္သံကိုနားစြင့္တယ္
ငါက
ငါတို႔ ေခတ္ကိုေခါင္းနဲ႔ တုိက္ဖြင့္မယ့္
တံခါးေခါက္သံေတြကို နားစြင့္တယ္၊

မင္းက
‘အေမရိကား’လည္း စိတ္မ၀င္စားဘူး
မင္းပုိင္တဲ့ အမိေျမက မင္းအေမအိမ္ေရွ႕မွာ
ကုန္စုံဆိုင္ေလးတဆုိင္သာဖြင့္ခ်င္ရွာသူ
ငါက
လူအမ်ားအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ရဲသူမဟုတ္ဘူး
လူတေယာက္အေနနဲ႔
လူတေယာက္ရဲ႕အခြင့္အေရးဆုိတာကိုပဲ
တုိက္ပြဲ၀င္ရဲသူ၊


ဟီရာကလီးတပ္စ္ရဲဥႏအဆိုအရဆို
ျမစ္ေတြဟာလည္း တခါသုံးပစဏည္းပဲ
ငါတုိ‹ေခတ္ရဲဥႏအလိုအရဆို
‘ရုိမန္တစ္’ဆုိတာလည္း
တခါသုံးပစၥည္းတခုရဲ႕
ကုန္အမွတ္တံဆိပ္တမ်ဳိးပဲ၊

လူေတြက
ကမၻာေက်ာ္ေဘာလုံးသမားေတြရဲ႕
နာမည္ကိုသိတယ္
ကိုယ္ဟန္ျပမယ္ေတြရဲ႕
ခႏၶာကိုယ္အခ်ဳိးအစားကိုသိတယ္
ေဒၚလာေစ်းအတက္အက်ကိုသိတယ္
ဘုရားမွာဆုေတာင္းဖုိ႕ကုိသိတယ္၊
အဲဒီလူေတြရဲ႕အလုိအရဆို
ေရနံနဲ႔စစ္ပြဲႀကီးေတြဟာ
တြင္းထြက္ပစၥည္းပဲ
ငါတုိ႔အခ်စ္ရဲ႕အလုိအရဆို
ေမတၱာတရားနဲ႔ ယုံၾကည္ခ်က္ဟာ
တြင္းထြက္ပစၥည္းပဲ၊

မထူးဆန္းပါဘူးကြယ္
ခပ္နက္နက္ထုိးစုိက္ထားတဲ့အေမွာင္မွာ
ခပ္စိပ္စိပ္စုိက္ပ်ဳိးထားတဲ့အေမွာင္မွာ
အေမွာင္မ်ားမဆုံးသေရြ႕အေမွာင္မွာ
ငါက ပုိးစုန္းၾကဴးတေကာင္
မင္းကေတာ့
အေမွာင္မွာေတာင္မွ
ေၾကာင္နက္မေလးတေကာင္ပါပဲ၊
မထူးဆန္းပါဘူးကြယ္
မင္းမ်က္လုံးစိမ္းေတြနဲ႔
အေမွာင္ကို မဲ့ျပတဲ့အခါ
ငါ့အေတာင္စိမ္းေတြနဲ႔
အေမွာင္ကုိရြဲျပမယ္၊

မထူးဆန္းပါဘူးကြယ္
မင္းမဖြင့္ႏုိင္ေသးတဲ့
‘ေစ်းဆုိင္ေလးတဆုိင္’အေၾကာင္း
မင္းစဥ္းစားေနခ်ိန္မွာ
ငါကလည္း
ငါ့ဆီေရာက္မလာေသးတဲ့
‘တရားမွ်တမႈ’ေတြအေၾကာင္း
ငါစဥ္းစားေနလိမ့္မယ္၊

သစ္ေကာင္းအိမ္
မူရင္း -
http://www.yamc.info/forum/viewtopic.php?f=41&t=2596&p=38123
Posted by at No comments:
Labels:

ေဆာင္းသစ္ပင္


ဆံပင္ရွည္ ျဖတ္လုိက္တယ္
ကုိယ္ေပၚက သစ္ရြက္ေတြ
တပင္လံုး လႈပ္ခါခ်လုိက္တယ္။

ပိေတာက္သစ္ပြင့္ဖုိ႔
အျမစ္
ေျမမွာ
စြဲတယ္ … ။ ။

သစ္ေကာင္းအိမ္
(၀၇၊ ႏုိ၀င္ဘာ၊ ၂၀၀၇)
Posted by at No comments:
Labels:

Friday, November 9, 2007

အိပ္မက္ျမစ္



ေျမာက္ေလရုိင္းေတြက
အထီးက်န္ သစ္ကုိင္းေတြကုိ
အရုိးၿပိဳင္းၿပိဳင္း က်တယ္

စိတ္ထဲ
အဆိပ္ေတြ စီးက်လာျပန္ၿပီ
မတိတ္ေသးတဲ့အတိတ္ကုိ
တိပ္နဲ႔ကပ္ၿပီး
မတိတ္ေသးတဲ့ႏွင္းေတြ
ၿပိဳဆင္းလာေနၿပီ


မ်က္စိမွိတ္လုိက္တယ္
အေ၀းအိမ္ဆီ
ျမက္ခင္းေပၚ ဒရြတ္ဆြဲ
သြက္ခ်ာပါဒ ေရာဂါသည္ေလး
“ခရစ္စ္တီးနားရဲ႕ကမၻာ” ပန္းခ်ီကား
က်ေနာ့ပါးျပင္ေပၚ လိမ့္ဆင္းသြားတယ္

ခင္ဗ်ားတုိ႔ တမလြန္မွာေရာ
ပြင့္လင္းရာသီ ေရာက္ပါၿပီလား
ေက်ာင္းဆရာ

ေသြးေၾကာထဲ
ျမစ္စိမ္းရွင္ရွင္
ျပန္ျမင္ခ်င္လွၿပီ
င၀န္ …

ႏွစ္ေတြၾကမ္းေတာ့
ႏွင္းေတြ ႏြမ္းခဲ့တယ္ …

သစ္ေကာင္းအိမ္ (၀၉၊ ႏုိ၀င္ဘာ၊ ၂၀၀၇)

မူရင္း-
http://cozan.blogspot.com/2007_11_11_archive.html
Posted by at No comments:
Labels:

ေရတံခြန္



အေမ့ရဲ ႔
ေမတၱာတရားလုိ
ေခ်ာက္ကမၻားအစြန္းမွာ
ေလဟာနယ္ထဲ
ေျခတဖက္ နင္းခဲ့တယ္ … ။

သစ္ေကာင္းအိမ္
(၀၉၊ ၁၁၊ ၂၀၀၇)

မူရင္း -
http://cozan.blogspot.com/2007_11_11_archive.html
Posted by at No comments:
Labels:

Wednesday, November 7, 2007

ကြၽန္းရြက္မ်ားအေၾကာင္း ေအာက့္ေမ့မႈ




ျပားခ်ပ္သြားတဲ့ ကမၻာႀကီးေပၚက
ဖိေနာင့္ ပါးေနတဲ့
ျပားခ်ပ္ခ်ပ္ ဖိနပ္တရံေပၚ ရပ္ရင္း
ငါ … ေဆြးေနမိရဲ ႔။


မ်က္ရစ္မပါတဲ့ အခ်စ္နဲ ့
ထူေထာင္ခဲ့တဲ့ ေခတ္တေခတ္ဟာ
မင္းျဖစ္ခဲ့ေပါ့
ဂႏၶာလရာဇ္ေသြးနဲ႔
ငါ့ သားေလးေရ။

မင္းတုိ႔ လူမ်ဳိးေတြဟာ
လူေတာ္ေတြပါ
လူေပၚလူေဇာ္ မလုပ္မိေစနဲ႔။

မင္းတုိ႔ လူမ်ဳိးေတြဟာ
လူေတာ္ေတြပါ
လူယုတ္မာေတြ မျဖစ္မိေစနဲ႔။

မင္းတုိ႔ လူမ်ဳိးေတြဟာ
လူေတာ္ေတြပါ
သူတပါး တုိင္းျပည္ရဲ ႔ အေသြးအသား
မျပစ္မွားမိေစနဲ႔။

သမုိင္းဆုိတာ
သားေၾကာျဖတ္လုိ႔ ရတဲ့အရာ မဟုတ္ခဲ့
တုိ႔ႏိုင္ငံရဲ ႔ “ေရႊ၀ါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရး”
ေသြးနဲ႔ လက္ခေမာင္းခတ္ခဲ့ၿပီ
“ပုရြက္ဆိတ္ေတြရဲ႕ ဘံု၀ါဒ … အဓြန္႔ရွည္ပါေစ
ေခြးအေတြရဲ႕ ဘံု၀ါဒ … က်ဆံုးပါေစ”

တိန္႔ေရွာင္ဖိန္က
တိန္အန္မင္ အေရးအခင္းကုိ
ရူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ခဲ့တယ္။

သစ္ေကာင္းအိမ္
(၀၇၊ ၁၁၊ ၂၀၀၇)

မူရင္း-

http://drlunswe.blogspot.com/2007/11/poet-thit-kaung-eain-monologue.html

andamanhero.blogspot.com/2007/11/blog-post_08.html

maynyane.blogspot.com/2007/11/blog-post_07.html

soneseayar.blogspot.com/2007/11/blog-post_6333.html

cozan.blogspot.com/2007/11/blog-post_1297.html
Posted by at No comments:
Labels:

Sunday, November 4, 2007

ေ႐ႊ၀ါေရာင္ စပါးေတြ ရင့္မွည့္ေနၿပီ ညီမေလး




ငါတုိ႔ ကုိးကြယ္တဲ့ဆင္းတုကုိ
ေခါင္း႐ုိက္ခြဲသူ
ငါတုိ႔ ဦးၫႊတ္တဲ့ တရားကုိ
လွံစြပ္နဲ႔ ထုိးသူ
ငါတုိ႔ ၀ပ္တြားတဲ့ ၀တၱကေျမကုိ
က်ည္ဆံနဲ႔ မီးေလာင္တုိက္သြင္းသူ

လမ္းေဘး
ေတြ႕ရာအုတ္ခဲနဲ႔ ငါတုိ႔ ျပန္ထုတယ္
ဒါ … အၾကမ္းဖက္မႈလား

ကမ္းၾကမ္း ဖက္ထားၾက
ငါတုိ႔ရြက္ေတြကုိ
ၾကမ္းၾကမ္း ဖက္ထားၾက

ၾကမ္းၾကမ္း ဖက္ထားၾက
ငါတုိ႔တက္ေတြကုိ
ၾကမ္းၾကမ္း ဖက္ထားၾက

ရန္သူကုိ ရန္သူလုိ႔ မေခၚနဲ႔ဆုိ
ငယ္ငယ္က ဖတ္ဖူးတဲ့ ကာတြန္းထဲက လူ႐ုိင္းေတြလုိ
“ ယူသန္ … ယူသန္..” လုိ႔ ေအာ္မယ္

မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းေရ ….
အသက္ကယ္ေဘာ မပါတဲ့ ကမၻာႀကီးထဲ
ဘီကီနီ မ၀တ္ဘဲ
ေရနစ္ေနတဲ့ ေခတ္တစ္ေခတ္ဟာ
ငါတုိ႔ျဖစ္တယ္

ျမင္ကြင္းေတြဟာ ဟင္းလင္းပဲ

ေဆာင္းဦးေပါက္ ကြင္းျပင္မွာေတာ့
ေရႊ၀ါေရာင္ စပါးေတြ
၀င္းမွည့္ေနၿပီ ညီမေလး ။ ။

သစ္ေကာင္းအိမ္
(၀၄၊ ၁၁၊ ၂၀၀၇)
(မူရင္း -
http://www.mizzimaburmese.com/component/content/article/16/458---.html
http://lawkanat.myanmarbloggers.org/2007_11_07_archive.html )
Posted by at No comments:
Labels:

Tuesday, October 30, 2007

စိန္ပန္းပြင့္ခ်ိန္မွ သကၤန္းပြင့္ခ်ိန္ ညီမေလး



ဇီ၀ဇုိးငွက္တေကာင္ရဲ႕ အန္ဖတ္လို
ေမတၱာတရားမွာလည္း
ေသြးစေသြးနေတြနဲ႔
သမုိင္းပ်ဳိ႕တယ္

သကၤန္းကုိ မီးေလာင္လို႔
ေခြးေတြက တေခတ္လုံးေဟာင္တယ္

ေဟာင္ဖြာ ေဟာင္ဖြာေတြနဲ႔
မီးမညႇိေလနဲ႔ ညီမေလး

ရတာ ခဲထားၾကတာလည္း
ရခဲျခင္းပါပဲ

ေနာက္ေက်ာက ဓားနဲ႔
ေက်ာခိုင္း ရပ္ခဲ့တယ္

အနီးႀကီး နီးဖုိ႔
အေ၀းႀကီး အေ၀းႀကီး ေ၀းခဲ့တယ္ ။ ။

သစ္ေကာင္းအိမ္
(၃၀၊ ၁၀၊ ၂၀၀၇)

(မူရင္း -
http://maynyane.blogspot.com/2007/10/blog-post_31.html
http://lawkanat.myanmarbloggers.org/2007_11_07_archive.html )
Posted by at No comments:
Labels:
Subscribe to: Posts (Atom)